تشديد استثمار و غارت بيرحمانه كارگران و زحمتكشان در رژيم ضدكارگري آخوندها
حداقل حقوق كارگران ۳۰ درصد سبد معيشت و قدرت خريد آنها ۲۵ تا ۴۵ درصد كمتر از ۱۴۰۱ است
· طبق آمار حكومتي سبد معيشت ۱۷.۸ مليون، حداقل حقوق كارگران ۵.۳ ميليون تعيين شده است · تورم نقطه به نقطه بیش از ۵۳ درصد و افزایش قیمتها بیش از ۷۱ درصد، افزايش حقوق كارگران ۲۷ درصد است اشتثمار و بهره كشي و غارت بيرحمانه كارگران و زحمتكشان توسط رژيم آخوندي هر روز تشديد ميشود، قدرت خريد آنها هر روز كمتر، سفره هايشان كوچكتر و هر روز شمار بيشتري از آنان بيكار ميگردند. اين در حاليست كه بودجه رسمي و غير رسمي ماشين سركوب و جنگ افروزي و تروريسم اين رژيم بخصوص سپاه پاسداران هر روز بيشتر ميشود. علیرغم تبلیغات دروغ و مشمئزکننده رئيسي جلاد در مورد حمایت از کارگران، شدت استثمار وحشیانة کارگران هيچگاه به اندازه امروز نبوده است. بنا به اعلام صولت مرتضوي وزير كار رئيسي جلاد، دستمزد پايه كارگران در سال ۱۴۰۲پس از چانه زدنهای زياد، تنها ۲۷ درصد افزايش يافته و «از چهار میلیون و ۱۷۹ هزار تومان به ۵ میلیون و ۳۰۸ هزار و ۳۳۰ تومان رسید» (خبرگزاری حكومتي ایرنا ۲۹ اسفند ۱۴۰۱). اين در حاليست كه مرکز آمار ایران تورم را «بالای ۵۰ درصد» اعلام کرد و «در بهمن ماه ۱۴۰۱ تورم نقطه به نقطه خانوارها ۵۳.۴ درصد بود» (آرمان امروز ۱۰ اسفند ۱۴۰۱). همين مركز در آخرین گزارش خود اعلام کرد «تورم مسکن در دی ماه امسال نسبت به مدت مشابه سال گذشته رشد ۶۶ داشته است. « (مردم سالاری ۱۰ اسفند ۱۴۰۱) و در جلسه شورای شهر تهران، «افزایش قیمت ۴۰ درصدی کرایه اتوبوس با اتفاق آرا به تصویب رسید» (خبرگزاری حكومتي دانشجو۲۳ اسفند۱۴۰۱). بنا به رسانه هاي حكومتي: · « قیمت هیچ کالایی کمتر از ۷۰ تا ۱۰۰ درصد گران نشده است» (ابتکار ۱۰ اسفند ۱۴۰۱). · «در هیچ دوره تاریخی این ابرتورم غذا تجربه نشده، حتی در زمان اشغال کشور در جنگ جهانی دوم. حالا اما نرخ تورم غذا در بهمنماه از ۷۱ درصد عبور کرده است» (مردم سالاری ۱۰ اسفند ۱۴۰۱). · « بررسی قیمت ۱۱ کالای منتخب نشان میدهد از سال ۹۶ تا پایان بهمنماه امسال بهطور میانگین حدود ۱۲ برابر شده اند. در حالیکه حداقل حقوق از سال ۹۶ حدود ۶ برابر شده است» (رسالت ۱۵ اسفند ۱۴۰۱). · «از سال ۱۳۹۶ تا شهریور ۱۴۰۱، قیمت مسکن در تهران ۷۵۰ درصد رشد داشته است.» (روزنامه اسکناس ۱۰ اسفند ۱۴۰۱). · «یک کارگر برای اجاره یک آپارتمان ۷۰متری در تهران ناچار است ماهانه و بهطور میانگین بیشتر از هشتمیلیون و ۸۸۳ هزار تومان بپردازد» (روزنامه شرق ۱۱ اسفند ۱۴۰۱). · « هزینه سبد معیشت کارگران اکنون به بیش از ۱۷ میلیون و ۸۴۰ هزار تومان افزایشیافته است» (روزنامة جوان ۲۵ اسفند ۱۴۰۱) به اين ترتيب به اعتراف آمارهاي حكومتي افزايش حقوق كارگران اگر كار داشته باشند ۲۵ تا ۴۵ درصد كمتر از نرخ تورم است. اين درحاليست كه مطابق بندهای ۱ و ۲ ماده ۴۱ قانون کار خود رژیم، حداقل دستمزد باید «با توجه به درصد تورم» و «به اندازهاي باشد تا زندگي يك خانواده، كه تعداد متوسط آن توسط مراجع رسمي اعلام مي شود را تأمين نمايد». البته همين دستمزد ناچيز هم به كارگران پرداخت نميشود. «هزاران كارگر در گوشه و كنار كشور، چشم انتظار دريافت معوقات مزدي ۳ ماهه و ۷ ماهه و ۱۵ ماهه هستند. علاوه بر اينكه هزاران كارگر، زير سايه قراردادهاي موقت و ناپايدار و بيپشتوانه، صبح كاري را با ترس از فرداي بيكاري به پايان ميرسانند و حوادث شغلي هم همچنان به دليل ناامني محيط كار، قرباني ميگيرد» (روزنامة اعتماد ۱۱ ادریبهشت ۱۴۰۱) از آنجایی که سردمداران رژیم و بخصوص سركردگان پاسداران، اصلیترین مؤسسات تولیدی و اقتصادي را در چنگال خود گرفتهاند، تشکلات کارگری را نابود كرده و کارگرانی که لب به اعتراض میگشایند را سركوب نموده و حقوق کارگران را با بیرحمی و شقاوت از بین مي برند. تمامی مصوبات سازمان بین المللی کار و استانداردهاي حداقل حقوق كارگران توسط اين رژيم نابود شده است ازجمله: · کارگران ایران، امنیت شغلی ندارند، آنها بین دو لبه يك قیچی که یک طرفش دستمزد بخور و نمیر و طرف دیگرش، اخراج از كار است قرار دارند. · هیچ قانونی از کارگران حمایت نمیکند و در کلیة دعواهای قانونی و حقوقی، همه چیز علیه کارگر و به نفع کارفرما ميباشد. · کارگران و خانوادة آنها از بیمة درمانی و باز نشستگی بی بهره هستند. · کارگران در عمل حق هیچ تشكل و سنديكاي مستقل و به ثبت رسيده و يا نماينده منتخب خودشان را ندارند. فقط شوراهای اسلامی کارگران که دست ساز خود رژیم است حق حيات دارند. · عدم پرداخت حقوق کارگران یک امر عادی است و کارگران گاه تا ۱۵ ماه چشم انتظار دریافت حقوق ناچیز خود میمانند. · واحدهای کارگری از ایمنی برخوردار نیستند و به گفتة علی حسین رعیتی معاون وزیر کار «سالانه حدود ۸۰۰ کارگر در اثر حوادث ناشی از کار در کشور فوت میکنند» (خبرگزاری ایسنا ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۱). البته چندهزار کارگر هم ناقص العضو میشوند. در ۴۴ سال حاکمیت ضدبشری فاشیسم دینی، کارگران هر سال نسبت به سال قبل فقيرتر و بيكارتر شده اند. تنها راه پايان دادن به اين استثمار وحشیانه و فزاينده، سرنگونی این رژیم است، همان كارزاري كه اقشار مختلف از جمله كارگران در قيام سراسري ۱۴۰۱ با شعارهاي مرگ بر خامنهاي و مرگ بر ديكتاتور در كف خيابانهاي سراسر ايران براي آن بپاخاسته اند.شورای ملی مقاومت ایران- کمیسیون کار
۲۹ اسفند ۱۴۰۱ (۲۰ مارس ۲۰۲۳)
