مقاومت ايران در شهريور سال گذشته پس از وخامت حال زنداني سياسي ارژنگ داوودي در زندان زابل، خواهان اقدام ملل متحد و كميسر عالي حقوق بشر براي ديدار با او شد. اكنون ۹ ماه است كه هيچ اطلاع قطعي از وضعيت و سلامت او در دست نيست و طبق آخرين گزارشها در زندان گوهردشت در انفرادي بسر ميبرد.
ارژنگ داوودي ۶۸ ساله، فارغ التحصیل مهندسی مکانیک و مدیریت صنعتی از دانشگاه تگزاس، ۱۸ سال است بدون حتي يك روز مرخصي و برخورداري از حداقل حقوق زنداني، در بدترين شرايط بسر برده و دائماً از اوين و گوهردشت تا بازداشتگاه اهواز و زندان بندرعباس و زاهدان و زابل از زنداني به زندان ديگر جابجا شده و در معرض انواع شكنجه و آزار بوده است تا درهم بشكند.
ارژنگ از سال۱۳۸۲به اتهاماتي مانند «توهین به خامنهای» در زندان بوده و دژخیمان بخاطر مقاومت و پايداريش كينه عميقي از وي به دل دارند و ميخواهند او را زجرکش كنند. او در ابتدا به ۱۵سال حبس و ۵ سال محرومیت از حقوق اجتماعی و تبعید به زندانهای جنوب ایران محکوم شد و سپس با پروندهسازی مجدد به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق ايران به ۵ سال زندان افزوده محکوم گرديد.
ارژنگ داوودی در سال ۹۷ پس از احضار به دفتر رئیس جنایتکار زندان زاهدان به نام محمد خسروی، توسط معاون وی به نام غلامرضا قدیر در حالی که پابند و دستبند زده شده بود از بالای پله های طبقه دوم ساختمان به پایین پرتاب شد. در این جنايت ضدانسانی كتف ارژنگ در رفت، هر دو پايش شكست و مهرههاي كمر به شدت آسيب ديد به طوری که قادر به راه رفتن نبود و مجبور است تا آخر عمر با واکر راه برود. وي تاكنون بارها دست به اعتصاب غذا زده است.
مقاومت ایران خواهان اطلاع از وضعيت، رسیدگی فوری پزشكي به زندانی سیاسی ارژنگ داوودی و ملاقات او توسط بستگانش ميباشد. شوراي حقوق بشر و كميسر عالي حقوق بشر و گزارشگر ويژه بايد براي نجات جان و آزادي او پس از ۱۸ سال زندان ظالمانه و ضدانساني اقدام كنند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۱۲ خرداد ۱۴۰۰ (۲ ژوئن ۲۰۲۱)
