اعدامهای فزاینده برای جلوگیری از انفجار خشم مردم.
رژیم ضدبشری آخوندی جمعه شب 19 اردیبهشت در یك اعدام جمعی11 زندانی از جمله یك زن را در زندان قزلحصار به دار آویخت. صبح همان روز این زندانیان با دژخیمانی كه آنها را برای اجرای حكم به سلولهای انفرادی منتقل می كردند درگیر شدند. به این ترتیب شمار اعدامها در بیست روز اخیر به 70 تن بالغ می شود.
در روز 18 اردیبهشت یك زندانی در شهر ساوه در ملأعام اعدام شد. او متهم به قتل یك مأمور نیروی سركوبگر انتظامی بود.
در روز 17 اردیبهشت سه زندانی در شهر قم، یك زندانی كرد در شهر سنندج و یك زندانی كرد دیگر از اهالی ارومیه در زندان همدان به دار آویخته شدند.
در روز 15 اردیبهشت 5 زندانی در زندان مركزی كرمان و یك زندانی دیگر در زندان سمنان اعدام شدند.
در روز 11 اردیبهشت نوید فیروزیان 25ساله و در همان هفته حمید نوهتانی، در زندان زاهدان اعدام شدند. 34زندانی دیگر در فاصله روزهای اول تا 11اردیبهشت اعدام شده بودند (اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران-12اردیبهشت).
11 زندانی دیگر در روز 31 فروردین ماه در زندان قزلحصار كرج اعدام شدند.
ابعاد فزاینده اعدام در شهرهای مختلف كشور نشانگر هراس رژیم آخوندی از خیزش مردم جان به لب رسیده ایران است.
آخوند حسن روحانی رئیس جمهور آخوندها آشكارا از «پایین بودن آستانه تحمل مردم» اظهار نگرانی می كند (خبرگزاری فارس-16اردیبهشت). رسانه های حكومتی نیز نسبت به «حساسیتها در نقطه جوش» هشدار می دهند. روزنامه ابتكار متعلق به باند اصلاح طلبان قلابی نیز در روز 20 اردیبهشت نوشت: «همه از پایین بودن آستانه تحمل جامعه سخن میگویند و در باب خطرات چنین وضعی هشدار میدهند... واقعیتهای روزمره و پیرامونی ما این خطر را تأیید میکند.. هر حرکتِ خطایی در این شرایط حکم جرقه در انبار باروت را دارد».
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
21 اردیبهشت 1393 (11 مه 2014)