در روز دوم مهرماه، امید راشدی امیری یك جوان 36ساله و پدر یك فرزند كه روز قبل از آن در اعتراض به بیكاری و تمدید نشدن قرارداد كارش و پس از مشاجره لفظی با عوامل رژیم در اتحادیه اصناف شهر رامشیر دست به خودسوزی زده بود در اهواز جان باخت. تشدید بیکاری، فقر، بی خانمانی، ناهنجاریهای اجتماعی، اعتیاد، فحشا باعث افزایش خودكشی و خودسوزی در شهرهای مختلف كشور شده است.
در روز 8شهریور معلم بازنشسته، منصور كیهانی، پدر چهار فرزند، كه از اخاذیهای رژیم برای صدور اجازه ساخت مسكن، كارد به استخوانش رسیده بود، در محوطه فرمانداری سنقر با بنزین خود را به آتش كشید و جان باخت.
در روز 21تیر یک زن کارگر کارگاه نان فانتزی در مشهد، بهدنبال اختلاف با کارفرمایش خود را به آتش كشید.
در روز 30اردیبهشتماه زنی به نام زرین کامرانی اهل روستای صفیآباد از توابع جوانرود بهدلیل فقر و تنگدستی و مشکلات ناشی از آن دست به خودسوزی زد و جان خود را از دست داد.
در آخرین روزهای اردیبهشت یک کارگر 27 ساله کارخانه فراسوكه یك فرزند 6 ساله داشت، در اعتراض به اخراج از کارخانه خود را به آتش کشید و جان باخت.
در روز 17اردیبهشت، یك دختر دانشجو در یك اقدام اعتراضی؛ در پارکینگ دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز ـ پردیس ـ خود را به آتش كشید.
در روز 14 اردیبهشت ، فریناز خسروانی، لیسانس كامپیوتر به منظور مقابله با تعرض یك مأمور اطلاعات آخوندی و برای فرار از دست او به ناچار خود را از طبقه چهارم هتل به پایین پرت كرد و در دم جان سپرد.
در روز 7 اردیبهشت، علی اكبری، كارگر 45ساله کارخانه داروپخش، پدر 4 فرزند خود را از طبقه چهارم كارخانه داروپخش به پایین پرتاب كرد و به زندگی رنج آور خود پایان داد. دلیل خودكشی او ناتوانی در پرداخت هزینه های سنگین درمان فرزندش بود (خبرگزاری حكومتی ایلنا- 7 اردیبهشت 94).
در اول اردیبهشت حمید فرخی دیزج ملك، 43ساله، پدر سه فرزند، یك دستفروش محروم تبریزی بر اثر شدت سوختگی جان خود را از دست داد. وی در روز 24فروردین در اعتراض به مصادره اموال ناچیزش توسط نیروهای رژیم آخوندی خود را در مقابل شهرداری منطقه هشت تبریز به آتش كشیده بود.
در روز دوم فروردین یونس عساكره كارگر 31ساله، پدر دو فرزند، از هموطنان عرب خرمشهر بر اثر خودسوزی جان باخت. او 10روز پیشتر در اعتراض به حملات مكرر نیروهای سركوبگر به دكه اش و ممانعت از كسب و كار او، خود را به آتش كشیده بود.
در روز اول فروردین، عبدالكریم احمدی، كارگر از اهالی دیواندره در 60سالگی خود را حلق آویز كرد. او كه توانایی تأمین نیازهای اولیه خود و خانواده اش را نداشت، پس از سالها مشقت به زندگی خود پایان داد.
كارگران و زحمتكشان ایران در شرایطی با فقر و گرسنگی و بیكاری دست به گریبانند كه سرمایه های هنگفت ایران با سیاستهای ضد میهنی این رژیم یا صرف سركوب داخلی، صدور تروریسم و جنگ افروزی در منطقه و پروژه های سلاحهای كشتار جمعی می شود یا توسط سران رژیم چپاول می گردد.
تا نظام ولایت فقیه بر سر كار است، سهم محرومان از این حاكمیت چیزی جز افزایش سركوب ، فقر ، گرسنگی، فحشا و اعتیاد نیست. تنها راه پایان بخشیدن بر این همه ستم و سركوب سرنگونی رژیم ضد بشری آخوندی و استقرار دموكراسی و حاكمیت مردمی است.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
4 مهر 1394 (26 سپتامبر 2015)
