«ما از ظلم بیزاریم»، « دانشجو كارگر معلم پرستار اتحاد اتحاد»
صبح روز یکشنبه ۲۲ اسفند ( ۱۲ مارس) هزاران بازنشسته در تهران و سایر شهرها از جمله مشهد، ساری، تبریز، ارومیه، رشت، یزد ،خرم آباد، قم و فردوس در اعتراض به وضعیت معیشتی خود دست به تظاهرات زدند.
این تظاهرات در تهران در مقابل دفتر آخوند روحانی، رئیس جمهور رژیم در خیابان پاستور، و در شهرستانها در مقابل ساختمانهای سازمان بازنشستگی برگزار شد. تظاهرکنندگان خواهان همسان سازی حقوق شان با دیگر مزدبگیران، اصلاح ساختار بیمه بازنشستگان و ارتقای سطح معیشت خود شدند.
این تظاهرات در حالی شکل گرفت که نیروهای سرکوبگر به طور مستمر تجمع کنندگان را تهدید می کردند و از فیلمبرداری و عکس گرفتن جلوگیری می شد. همچنین شماری از خانواده های فرهنگیان که در حرکت اعتراضی 19 اسفند در مقابل مجلس رژیم شرکت کرده بودند توسط اطلاعات مورد تهدید قرار گرفته بودند.
تظاهرکنندگان شعار می دادند: «دانشجو، كارگر، معلم، پرستار، اتحاد، اتحاد »، «هر وعده كه دادید همه باد هوا بود؛ هر نكته كه گفتید فریب بود و ریا بود»، «ما منتظر نتیجه هستیم، هیچ جا نمیریم همین جا هستیم»، «یک اختلاس كم بشه مشكل ما حل میشه»، «مشکل ما حل نشه؛ نهضت ادامه دارد»، «الان شب عیده؛ ما عزا گرفتیم» و بر روی پلاکاردهای آنان نوشته شده بود: «هم از فقر می نالیم، هم از فرق»، «از ظلم بیزاریم»، «فقر و تبعیض دیگر بس است»، «بیمه کارآمد حق مسلم ماست»، «تسریع در پرداخت پاداش پایان خدمت بازنشستگان۹۵»، «اگر در بی عدالتی ها بی طرف هستید بدانید که طرف ستمگر را گرفته اید»، «حق ما رو پس بدین، ما رو به هم پاس ندین».
تظاهرکنندگان در قطعنامه پایانی خود خواهان همسان سازی حقوق بازنشستگان و پرداخت هرچه سریعتر پاداش معوقه بازنشستگان سال ۹۵ شدند و از جمله اعلام کردند: «چه بسیار از همقطاران ما که تمام سالهای بازنشستگی خود را در سختی گذراندند و زیر فشار زندگی با حسرت دیدن فردایی روشن از دنیا رفتند. ما به دنبال احقاق حقوق قانونی خود هستیم و تا رسیدن به آن آرام نخواهیم گرفت». آنها سپس سرود میهنی «ای ایران ای مرز پرگهر» را خواندند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
22اسفند1395 (12 مارس2017)