روز یکشنبه ۲۵ اردیبهشت (۱۴ مه) در راستای تشدید شكنجه و فشار روانی بر زندانیان سیاسی، حدود ۱۰۰ نفر از مزدوران گارد زندان گوهردشت در یک یورش وحشیانه به زندانیان سیاسی سالن ۲۱ بند ۷ این زندان، به تخریب وسایل آنان پرداختند.
از دیگر شیوه های تشدید فشار بر زندانیان سیاسی بازرسهای موهن و تحقیر آمیز زندانیان در حضور سایر زندانیان به هنگام ملاقات با خانواده هایشان است. در روز ۱۵ اردیبهشت صالح کهندل از زندانیان سیاسی هوادار مجاهدین، در اعتراض به این رفتار ضد انسانی از ملاقات با خانواده خود خودداری کرد.
در همان روز دژخیمان از ملاقات حسن صادقی، زندانی سیاسی هوادار مجاهدین با پسرش جلوگیری کردند و فرزند جوان او را مورد بازرسیهای توهین آمیز قرار دادند.
در تحولی دیگر، زندانیان سیاسی زندان گوهردشت در نامه یی به شورای حقوق بشر سازمان ملل، از ضرب و شتم زندانیان و نصب ورقه های فلزی روی پنجره های اتاقهایشان شکایت کردند.
زندانیان زندان گوهردشت همچنین به نصب دستگاههای پارازیت در محوطه هواخوری بند اعتراض دارند.
بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران از جمله آزادی بی قید و شرط زندانیان سیاسی می بایست پیش شرط هر گونه مراوده با فاشیسم دینی حاکم بر ایران باشد.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۵ (۱۷ مه ۲۰۱۶)