Top banner
کمیسیون زنان

عضويت رژيم زن ستيز آخوندي در كميسيون مقام زنان ملل متحد لكه ننگي است كه جامعه جهاني بايد آن را قويا محكوم كنند

عضويت رژيم زن ستيز آخوندي در كميسيون مقام زنان ملل متحد لكه ننگي است كه جامعه جهاني بايد آن را قويا محكوم كنند عضويت فاشيسم ديني و زن ستیز آخوندها درکمیسیون مقام زنان ملل متحد اقدامي عليه حقوق زنان، عليه حقوق بشر و در تعارض شديد و آشكار با فلسفه وجودي ملل متحد است و به اين رژيم فرصت می دهد تا زنان ایرانی را هرچه بیشتر سرکوب کرده و به حاشیه براند. با توجه به كارنامه پراز جنايت اين رژيم و با در نظر گرفتن اينكه زن ستيزي، تبعيض و خشونت عليه زنان در قانون اساسی و قوانین جزايي و مدني اين رژیم

۳ اردیبهشت ۱۴۰۰
عضويت رژيم زن ستيز آخوندي در كميسيون مقام زنان ملل متحد لكه ننگي است كه جامعه جهاني بايد آن را قويا محكوم كنند

عضويت رژيم زن ستيز آخوندي در كميسيون مقام زنان ملل متحد لكه ننگي است كه جامعه جهاني بايد آن را قويا محكوم كنند

عضويت فاشيسم ديني و زن ستیز آخوندها درکمیسیون مقام زنان ملل متحد اقدامي عليه حقوق زنان، عليه حقوق بشر و در تعارض شديد و آشكار با فلسفه وجودي ملل متحد است و به اين رژيم فرصت می دهد تا زنان ایرانی را هرچه بیشتر سرکوب کرده و به حاشیه براند.

با توجه به كارنامه پراز جنايت اين رژيم و با در نظر گرفتن اينكه زن ستيزي، تبعيض و خشونت عليه زنان در قانون اساسی و قوانین جزايي و مدني اين رژیم نهادينه شده است و با توجه به رفتار خشونت آمیز و تبعیض آمیز حاكميت با زنان ايراني در همه عرصه ها، این رژیم و نمایندگان آن صلاحیت حضور در ملل متحد و به طريق اولي عضويت در کمیسیون مقام زن را ندارد.

عضويت اين رژيم در کمیسیون مقام زنان سازمان ملل متحد توهین به زنان ایرانی است كه بيش از ۴ دهه است براي احقاق حقوق خودشان با اين رژيم قرون وسطايي چنگ در چنگ هستند. رژيمي كه بنا به گزارش گزارشگر ويژه ملل متحد در باره حقوق بشر در ایران، با زنان و دختران به عنوان شهروندان درجه دو رفتار می کند و بالاترين اعدام کننده زنان در جهان است. اين رژيم نه تنها از تصويب هر قانوني بر ضد خشونت عليه زنان ممانعت ميكند بلكه به عكس در قانون و در عمل اين خشونت را تشويق و پشتيباني ميكند و با به کارگیری ۲۷ وزارت خانه و ارگان حكومتي خشونت علیه زنان را در خیابانهای سراسر کشور به اجرا در می آورد.

به رغم پتانسیل و استعدادهای بالای زنان ایرانی، رژیم زن ستیز آخوندی در قانون و در عمل بيشترين محرومیت هاي اجتماعي را بر آنان تحميل كرده و آنها را از زندگي اجتماعي و سياسي واقتصادي حذف ميكند.

کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران از همه كشورهاي عضو ملل متحد و همه مجامع مدافع حقوق زنان و حقوق بشر ميخواهد تا عضويت فاشيسم ديني حاكم بر ايران در كميسيون مقام زن ملل متحد را قويا محكوم نمايند و اجازه ندهند اين عضويت را پشتوانه سركوب و تبعيض بيشتر عليه زنان كند

شورای ملی مقاومت ایران -کمیسیون زنان ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰ (۲۳ آوریل ۲۰۲۱)

 

نوشته‌های مشابه

مشاهده همه
زندگی زندانی سیاسی سمیه رشیدی در خطر است

زندگی زندانی سیاسی سمیه رشیدی در خطر است

زندگی زندانی سیاسی سمیه رشیدی در خطر است جان باختن دو زندانی زن درزندان قرچک ورامین و پردیس کرج به دلیل عدم انتقال به بیمارستان فراخوان به بازدید هیات تحقیق بین‌المللی از زندانهای زنان از جمله زندان مخوف قرچک ورامین روز سه‌شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۴، زندانی سیاسی سمیه رشیدی در زندان قرچک ورامین، در پی چندین بار تشنج با تاخیر زیاد به بیمارستان مفتح ورامین منتقل شد. پزشکان سطح هوشیاری او را بسیار پایین و وضعیت جسمی‌اش را «بحرانی» توصیف کرده‌اند. سمیه بارها در بند زمین خو

فراخوان به جلوگیری از عضویت یک مهره رژیم اعدام و شکنجه در کمیته مشورتی شورای حقوق بشر

فراخوان به جلوگیری از عضویت یک مهره رژیم اعدام و شکنجه در کمیته مشورتی شورای حقوق بشر

۱۰ شهریور, ۱۴۰۴ در اخبار زنان, اطلاعیه های کمیسیون زنان افسانه نادری پور کسی که بیش از ۳۰سال است همدست و توجیه گر جنایات دیکتاتوری زن ستیز آخوندها بوده است، کاندیدای عضویت در کمیته مشورتی شورای حقوق بشر است. عضویت یک کارگزار رژیم اعدام و پدرخوانده تروریسم در این کمیته در تعارض آشکار و بنیادین با ارزشهایی است که ملل متحد بر آن بناشده و یک اهانت بزرگ به حقوق بشر و اصول شناخته شده آن است. رژیمی که در سال ۲۰۲۴ بیش از هزار زندانی و در ۸ ماه اول سال ۲۰۲۵

انتقال زندانی سیاسی ارغوان فلاحی، پس از ۶ ماه شکنجه و سلول انفرادی به محل نامعلوم

انتقال زندانی سیاسی ارغوان فلاحی، پس از ۶ ماه شکنجه و سلول انفرادی به محل نامعلوم

انتقال زندانی سیاسی ارغوان فلاحی، پس از ۶ ماه شکنجه و سلول انفرادی به محل نامعلوم فراخوان کمیسیون زنان به اقدام فوری برای آزادی زندانیان سیاسی به ویژه زنان زندانی سیاسی ارغوان فلاحی ۲۴ ساله که در ۶ بهمن ۱۴۰۳در تهران دستگير و در سلولهای انفرادي بند ۲۴۱ اوين تحت بازجویی و شکنجه قرار داشت، پس از تخليه اوين ابتدا به سلولهای انفرادي در زندان فشافويه منتقل شد و سپس به مکانی نامعلوم منتقل گردید. وي در این مدت زیر بازجویی های مستمر و شکنجه های روحی - روانی قرار داشته و از ملاقات با خانواده اش محروم