با حلق آویز هفت زندانی در روزهای اخیر در زندانهای شهرکرد، زابل، قم و خورین ورامین، شمار اعدام شدگان در ماه سپتامبر به ۶۲تن می رسد.
۲۳تن از زندانیان در روز ۲۷شهریور (۲۲نفر در زندانهای گوهردشت و اوین و یک زندانی در قزوین) اعدام شدند. با اعدام مخفیانه دست کم ۳۸زندانی دیگر که رژیم از اطلاع رسانی در مورد آنها خودداری کرده، شمار اعدامها در این ماه به ۱۰۰تن بالغ می شود. در میان اعدام شدگان یک نوجوان ۱۷ساله و دو جوان ۱۹و ۲۰ساله بودند که به هنگام ارتکاب جرم زیر ۱۸سال داشتند.
برپا کردن تخت شکنجه در خیابانهای طبس و شهرهای جنوبی کشور و شلاق زدن زندانیان به اتهام سرقت و صدور حکم شقاوت بار کورکردن چشم برای یک جوان، دستگیریهای جمعی، ترور مخالفان، سرکوب زنان زیر عنوان طرح آخوندساخته «عفاف»، حمله به خانه های مردم به بهانه جمع آوری تجهیزات ماهواره یی و ... از دیگر اقدامهای سرکوبگرانه رژیم در این روزها است.
توسل رژیم آخوندی به این بربریت افسارگسیخته، نشان ناکامی آن در مهار بحرانی است که سراپای این نظام منحوس را فراگرفته و وحشتش را از انفجار خشم عمومی هر چه بیشتر کرده است.
مقاومت ایران با تأکید بر اینکه سکوت و بی عملی جامعه جهانی، این رژیم را در استمرار و تشدید جنایتهایش تشویق کرده است، دبیرکل، شورای امنیت، کمیسر عالی حقوق بشر و دیگر ارگانهای ملل متحد و همه مجامع مدافع حقوق بشر را به محکوم کردن اعدامهای جنایتکارانه در ایران فرا می خواند و خواستار اقدامهای فوری جهت توقف روند فزاینده اعدام زندانیان است. تنها راه مقابله با این رژیم وحشی اتخاذ یک سیاست قاطع بین المللی و طرد آن از جامعه بین المللی است.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۹مهر۱۳۹۰ (اول اکتبر۲۰۱۱)