عوامل اطلاعاتی رژیم آخوندی در روز سه شنبه 15 اردیبهشت، خانم نرگس محمدی روزنامه نگار و فعال حقوق بشر را در یورش به خانه اش بازداشت و به زندان اوین منتقل كردند.
نرگس محمدی تلاش كرد از ورود گله مزدوران كه برای دستگیری او رفته بودند، جلوگیری كند اما عوامل اطلاعاتی رژیم با تهدید و توسل به زور او را با خود بردند.
بازداشت خانم محمدی در حالی صورت گرفت كه او در روز 13اردیبهشت در «دادگاه انقلاب» آخوندی به ریاست سردژخیم صلواتی به اتهامهای «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی و تشکیل و عضویت در گروه غیرقانونی» مورد محاكمه قرار گرفته بود.
اما این محاكمه نمایشی به خاطر اعتراض وکلای او به روند رسیدگی به این پرونده و این كه در مراجعات مكرر خود به «دادگاه» اجازه مطالعه پرونده به آنها داده نشده بود، به جلسه بعدی دادگاه موكول شد.
نرگس محمدی به خاطر این که اتهامهای او «اتهامهای یک فعال مدنی است که باید در محاکم عمومی به آنها رسیدگی شود و نه در دادگاه انقلاب»، برای رسیدگی به اتهامهای خود درخواست برگزاری دادگاه علنی را کرده بود.
او كه مادر دو فرزند است، در خرداد ۸۹، بازداشت و به شش سال حبس محكوم شد. اما بر اثر شكنجه و شرایط وخیم زندانهای رژیم، در دوران بازجویی دچار بیماری اعصاب و فلج عضلانی شد و به دنبال آن، به خاطر وخامت حالش با حکم «عدم تحمل کیفر» با وثیقه سنگین از زندان آزاد شد.
جمعی از مادران و خانواده های شهدای قیام، به دنبال انتشار خبر دستگیری خانم محمدی، در مقابل زندان اوین تجمع كرده و به دستگیری او توسط دژخیمان خامنه ای اعتراض نمودند.
خانم سروناز چیت ساز، مسئول كمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران، مراجع بین المللی حقوق بشری و ارگانهای مدافع حقوق زنان را فراخواند كه ضمن محكوم كردن دستگیریهای خودسرانه در رژیم آخوندی، اقدامی مؤثر برای آزادی خانم نرگس محمدی و دیگر زنان زندانی سیاسی به عمل آورند.
كمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران
16 اردیبهشت 1394 (6مه 2015)
