زندانی سیاسی، مجاهد خلق، محسن دکمه چی، پس از تحمل ۹سال حبس و شکنجه، شب گذشته، دوشنبه ۸فروردین، به خاطر محرومیت عمدی از مداوا، توسط دژخیمان رژیم آخوندی، در اسارت به شهادت رسید.
او که ۵۲سال داشت از زندانیان سیاسی دهه۶۰ و از بازاریان سرشناس و خوشنام تهران بود. محسن دکمه چی در شهریور۸۸, بار دیگر به جرم کمک به خانواده های زندانیان سیاسی و حضور دخترش، نرگس دکمه چی در اشرف بازداشت و به ۱۰سال زندان و تبعید محکوم شد.
سال گذشته پس از بروز علائم بیماری سرطان، دژخیمان تا مدتها از معالجه او ممانعت کردند. سرانجام پس از ماهها تاخیر، او را در اواخر آذر ماه گذشته با دستبند و پابند و با حضور سه مأمور مسلح اطلاعات آخوندی، در بیمارستان بستری کردند.
پزشکان متخصص، پس از یک عمل جراحی سنگین، طی نامه یی به جعفری دولتی آبادی دادستان جنایتکار رژیم اعلام کردند این بیمار به خاطر تأخیر طولانی مدت در عمل جراحی، نیاز به شیمی درمانی و رسیدگیهای خاص تخصصی دارد اما دژخیمان بی توجه به این تأکیدها، وی را بلافاصله پس از عمل به زندان منتقل کردند.
به رغم دردهای جانکاه و توصیه های مؤکد پزشکان، دژخیمان محسن دکمه چی را در بند۴ زندان گوهردشت در شرایطی طاقتفرسا نگاه داشتند. دژخیمان به قصد زجرکش کردن او، تا آخرین روزها اجازه انتقال به بیمارستان، شیمی درمانی و مراقبتهای ویژه را به او ندادند و حتی از دادن داروهای مسکن به وی نیز خودداری می کردند.
خانم مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران شهادت محسن دکمهچی را به مردم ایران، به خانوادة دکمهچی و به ویژه دخترش، تسلیت گفت و افزود: وی همچون بیماران قهرمان اشرفی که در برابر همان محرومیتهای پزشکی مقاومت میکنند، به سمبلی از ارادة خلل ناپذیر مردم ایران برای آزادی و سرنگونی فاشیسم مذهبی تبدیل شد.
وی دبیرکل ملل متحد، کمیسر عالی شورای حقوق بشر و تمامی مدافعان حقوق بشر را به محکوم کردن محرومیتهای عمدی پزشکی در شکنجهگاههای خامنهای که مصداق روشن “جنایت علیه بشریت» است، فراخوند و خواستار اقدام فوری برای نجات جان زندانیان سیاسی به ویژه زندانیان بیمار و ارجاع پروندة نقض حقوق بشر توسط رژیم آخوندی به شورای امنیت ملل متحد شد.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۹ فروردین ۱۳۹۰(۲۹ مارس ۲۰۱۱)