خانم زهرا جباری، ۳۹ساله، از زندانیان سیاسی زندان اوین که به بیماری حاد قلبی مبتلا است، از روز شنبه، اول فروردین، به خاطر خودداری دژخیمان رژیم آخوندی از رسیدگیهای درمانی به وی، به حالت کما رفته است.
وی که با تاخیر بسیار زیاد به یکی از بیمارستانهای تحت کنترل رژیم منتقل شده، در آستانه مرگ قرار دارد. او که مادر یک فرزند چهار ساله است، روز ۲۷شهریور۸۸ دستگیر شد و صرفا به خاطر حضور خواهر و دو برادرش در اشرف تحت شدیدترین فشارها و شکنجه ها قرار گرفت.
زهرا جباری در دادگاه نمایشی به این شکنجه های وحشیانه ازجمله کشیدن ناخن پایش اعتراض کرد. این اقدام شجاعانه خشم دژخیمان را بیش از پیش برانگیخت. شکنجه گران برای به زانو درآوردن او که از بیماری حاد قلبی و رماتیسم شدید رنج می برد، از هرگونه رسیدگی درمانی به وی خودداری کردند. به همین خاطر، حال او روز به روز وخیمتر شده و ماههاست توان حرکت را از دست داده است.
در همین حال، وضعیت جسمی زندانی سیاسی محسن دگمه چی، ۵۰ساله، مبتلا به سرطان پیشرفته لوزالمعده نیز به شدت وخیم است. او به رغم دردهای جانکاه و تأکید پزشکان بر لزوم شیمی درمانی و مراقبتهای پزشکی ویژه در بند۴ زندان گوهردشت، با مرگ دست و پنجه نرم میکند. وی از زندانیان سیاسی دهه۶۰ و از بازاریان خوشنام تهران است که در شهریور۸۸, به جرم کمک به خانواده های بی سرپرست زندانیان سیاسی و حضور دخترش در اشرف بازداشت و به ۱۰سال زندان و تبعید محکوم شده است.
مقاومت ایران عموم سازمانهای بین المللی مدافع حقوق بشر, کمیسر عالی حقوق بشر و دیگر ارگانهای ذیربط ملل متحد و اتحادیه های پزشکی را به محکوم کردن رژیم ضد بشری آخوندی به خاطر این جنایتهای فجیع فرا می خواند و خواستار آن است که دبیرکل ملل متحد هیاتی را مامور تحقیق در باره زندانهای ایران و تحقیق درباره وضعیت زندانیان سیاسی به ویژه زندانیان بیمار نموده و اقدام عاجل جهت آزادی آنان به عمل آورد.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۶فروردین۱۳۹۰ (۲۶مارس۲۰
۱۱)