پس از ماهها اتلاف وقت و دود و دم تبلیغاتی، مذاکرات دو روزه کشورهای ۵ بعلاوه یک با دیکتاتوری سیاه دینی حاکم بر ایران همچنانکه مقاومت ایران پیش بینی کرده بود شکست خورد و به هیچ نتیجه ای نرسید. توافق بر سر مذاکره در پایان ماه ژانویه در استانبول که تنها دست آورد مذاکرات دو روزه ژنو بوده است نیز جز دو ماه اتلاف وقت بیشتر نیست که نتیجه آن پیشاپیش روشن است.
در پایان مذاکرات دو روزه پاسدار جلیلی دبیر شورای عالی امنیت آخوندها با وقاحت و دجالگری گفت رژیم آخوندی ”اگر فشارها ادامه پیدا کند مذاکره نمی کند
و در مذاکرات استانبول در مورد غنی سازی اورانیوم مذاکره نخواهد کرد”. یک مقام اتحادیه اروپا گفت ” من گفتگوهای امروز را مثمر ثمر تلقی نمی کنم.... با توجه به سابقه این کار شما نمی توانید زیاد امیدوار باشید...” یک مقام دولت آمریکا نیز بر سختی مذاکرات تاکید کرد و گفت ” ۶ کشور پا فشاری کردند بر اینکه رژیم ایران می بایست غنی سازی اورانیوم را تعلیق کند، چیزی که اساسا از سوی سعید جلیلی رد شده است”(رویتر ۱۶ آذر ۱۳۸۹)
خوداری خانم اشتون از شرکت در کنفرانس مشترک با پاسدار جلیلی دبیر شورای عالی امنیت رژیم آخوندی، اظهارات مقامات آمریکایی و اروپایی و اظهارات سخیف و ابلهانه پاسدار جلیلی، بار دیگر این حقیقت را به اثبات رساند که مذاکره و نرمش با این رژیم قرون وسطایی تنها زمان لازم برای دست یابی به بمب اتمی را در اختیار ملایان قرار میدهد.
خانم مریم رجوی رییس جمهور برگزیده مقاومت قبل از مذاکرات ژنو گفت مذاکره با رژیم آخوندی اقدامی بیهوده و محکوم به شکست است و نتیجه آن صرفا دادن امتیازهای یکطرفه و فرصت بیشتر به رژیمی است که در سراشیبی سقوط بیش از همیشه به بمب اتمی برای ادامه حکومت ننگینش نیازمند است. وی تاکید کرده بود تغییر دمکراتیک بدست مردم و مقاومت ایران، راه حل نهایی خلاصی از کابوس بنیادگرایان مجهز به بمب اتمی است و تنها راه درست برخورد با این رژیم اتخاذ یک سیاست قاطع از جمله تحریمهای همه جانبه بویژه نفتی می باشد.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۱۶ آذر ۱۳۸۹( ۷ دسامبر)