خانم مریم رجوی, رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران, ضمن استقبال از تصویب قطعنامه روز پنجشنبه۲۷آبان کمیته سوم مجمع عمومی ملل متحد, در مورد «نقض جدی و مستمر حقوق بشر در ایران», گفت: این قطعنامه اگر چه ناکافی است و تنها بخش ناچیزی از جنایتهای هولناک ملایان علیه مردم ایران را در بر می گیرد, مبین اجماع جامعه جهانی علیه فاشیسم دینی حاکم بر ایران است.
وی افزود: در شرایطی که هزاران تن از آزادیخواهان ایرانی به پا خاسته علیه نظام منفور ولایت فقیه, در زندانهای قرون وسطایی این رژیم به مرگ تدریجی محکومند, رابطه و معامله با این رژیم به طور مضاعف نامشروع است. هرگونه ادامه رابطه با این رژیم می باید به قطع کامل سرکوب و بهبود کامل وضع حقوق بشر در ایران مشروط شود.
خانم رجوی گفت: رژیم آخوندی شایستگی زندگی در خانواده ملتها را ندارد و باید از آن طرد شود. این رژیم, امنیت و صلح و ثبات در جهان به ویژه منطقه خاورمیانه و عراق را نشانه گرفته اند. افشای اخیر هزاران سند از جنایتهای رژیم در عراق, بیش از پیش بر این حقایق مهر تأیید می زند.
رئیس جمهور برگزیده مقاومت گفت: تنها راه برخورد با رژیم آخوندها اعمال یک سیاست قاطع و تحریمهای همه جانبه سیاسی, اقتصادی, نفتی و تکنولوژیک است. هرگونه تعلل و کارشکنی در این زمینه, خواسته یا ناخواسته, هم صلح را در منطقه و جهان به خطر می اندازد و هم به کشتار و سرکوب مردم ایران مدد می رساند.
جدیدترین قطعنامه کمیته سوم مجمع عمومی ملل متحد علیه نقض حقوق بشر در ایران, نگرانی عمیق خود را از نقض جدی و مستمر حقوق بشر توسط رژیم آخوندی از جمله استفاده مفرط از زور, بازداشتهای خودسرانه, اعمال شکنجه و رفتارهای بیرحمانه، غیر انسانی و اهانت آمیز یا مجازاتهای قطع اعضای بدن همچنین شکنجه و بازجوییهای خشن برای دستیابی به اعترافاتی که بعدأدر دادگاههای رژیم مورد استفاده قرار می گیرد, همچنین افزایش چشمگیر اعمال مجازات مرگ و اعدام در ملأ عام, وجود دست کم ۲۵نفر زندانی محکوم به مرگ به اتهام «محارب», توسل به مجازات سنگسار, اعدام مجرمان نوجوان و وجود ۱۵۰نوجوان در انتظار اعدام و اعمال مجازات در مورد کودکان, تبعیض فراگیر و نهادینه شده نابرابری جنسیتی و خشونت علیه زنان و عدم تأمین حقوق اقلیتهای مذهبی و قومی ابراز کرده است.
رژیم آخوندی از ماهها پیش در تهران و پایتختهای مختلف و در ژنو و نیویورک, چه مستقیم و چه از طریق دیگر ناقضان حقوق بشر با تهدید و تطمیع, تلاش کرد از تصویب این قطعنامه که پنجاه و هفتمین قطعنامه ملل متحد است, جلوگیری کند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۲۸آبان ۱۳۸۹ (۱۹نوامبر۲۰۱۰)