شکنجه و آزار زندانیان توسط دژخیمان رژیم آخوندی ابعاد جدیدی به خود گرفته است.
این رفتار وحشیانه علاوه بر زندانیان سیاسی, زندانیان عادی را نیز در بر گرفته و شماری از آنان طی هفته های اخیر به قتل رسیده اند. رژیم در اکثر این موارد علت مرگ را خودکشی یا مرگ بر اثر مواد مخدر اعلام می کند.
در روز ۲۰مردادماه, حسن قشقایی, ۳۵ساله, یکی از زندانیان سلولهای انفرادی بند یک زندان گوهردشت که به سگدانی یا بند آخر خطی ها معروف است,
پس از آن که با دست و پا و چشمان بسته برای مدتی طولانی شکنجه شد, به کما رفت و بعد از چند ساعت جان خود را از دست داد. حسن قشقایی, به جرم مقابله با مزدوران نیروی انتظامی در ورامین دستگیر شد و بعد از تحمل پنج سال حبس, به خاطر اعتراض به برخوردهای وحشیانه زندانبانان, به سلول انفرادی منتقل شده بود
روز ۳۱مردادماه, یک زندانی به نام بهمن مسعودی, در سلول انفرادی زندان ارومیه, با ضربات باتون شکنجه گری به نام خانزاده جان سپرد. مادر او, در اثر تألمات ناشی از این جنایت, روز بعد خود را در مقابل زندان مرکزی ارومیه به آتش کشید و چند روز بعد جان سپرد.
در اهواز, در هفته اول شهریورماه, یک زندانی ۲۸ساله, به نام شاهین رجبی مورکانی, پس از تحمل هشت سال حبس, در اثر شکنجه مزدوران انتظامی به قتل رسید. او که در سال ۱۳۸۱ به دنبال درگیری با نیروی انتظامی دستگیر شده بود, سه هفته قبل به شکنجه گاه مخوف موسوم به مرکز عملیات کارون که در دست نیروی انتظامی اهواز است, انتقال یافته بود.
در کامیاران, یک جوان به نام غلامرضا بیات پس از دستگیری بر اثر شدت ضربات وارده مزدوران, دچار خونریزی داخلی شد و روز یکشنبه ۷شهریور ماه جان خود را از دست داد.
مقاومت ایران, توجه عموم مراجع بین المللی مدافع حقوق بشر, به ویژه کمیسر عالی حقوق بشر و گزارشگران ویژه دستگیریهای خودسرانه و شکنجه ملل متحد را به محکوم کردن این جنایتهای وحشیانه و اقدام فوری برای نجات جان زندانیان از جمله اعزام یک تیم حقیقت یاب بین المللی برای تحقیق پیرامون زندانهای ایران فرا می خواند
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۱۸شهریور۱۳۸۹(۹سپتامبر۲۰۱۰)