تشدید تدابیر سرکوبگرانه و محدود کردن مراسم عزاداری، در وحشت از تکرار قیام ۸۸ و بایکوت مراسم عزاداری حکومتی از سوی مردم.
رژیم آخوندها در ایام عزاداری ماه محرم در هراس از تکرار قیام عاشورای۸۸ زیر عنوان «ارتقای سطح امنیت و برقراری نظم» از یک سو بر شدت سرکوب در شهرهای سراسر کشور افزود و از سوی دیگر دامنه مراسم عزاداری امام حسین را هر چه محدودتر کرد.
رژیم آخوندی علاوه بر بسیج نیروهای سرکوبگر انتظامی، پاسداران و لباس شخصی ها، دهها هزار مزدور دیگر را زیر عنوان «پلیس یار محرم» برای کنترل دسته های عزادار سازماندهی کرد.
۱- در روز عاشورا (دهم محرم) شمار زیادی از جوانان در تهران و شهرستانها دستگیر شدند. از جمله در خمینی شهر ۵۰تن از دستگیر شدگان را با اتوبوس به نقطه نامعلومی منتقل کردند.
۲- روز جمعه سوم آذر ، در هشتمین روز ماه محرم ، عوامل سرکوبگر رژیم حسینیه دارالزهرا در ناحیه ولنجک درشمال تهران را بستند. این پس از آن صورت گرفت که شرکت کنندگان در مراسم عزاداری برخی شعارها و خواستها و اعتراضهای سیاسی را مطرح کرده بودند.
۳- در همان روز، نیروی انتظامی از ورود هیاتهای عزادار دراویش حقانی در شهرکرد به خیابان برای اجرای مراسم سوگواری جلوگیری کرد.
۴- رژیم آخوندی با ابلاغ دستورالعملهای مختلف، هیأتهای عزادار را موظف کرده بود که در مراسم تاسوعا و عاشورا در مورد حقانیت مواضع سیاسی رژیم، ضرورت حضور در انتخابات، پشتیبانی از ولایت فقیه، دعا برای مقامهای نظام به خصوص ولی فقیه و حمل عکسهای او، لزوم مقاومت در برابر مشکلات اقتصادی و «آگاه کردن مردم درباره یزیدیان زمان (آمریکا و اسرائیل و ....) صحبت کنند. اما هیأتهای عزادار با سرباز زدن از اجرای این دستورالعمل آن را به شکست کشاندند. جو انزجار از رژیم چنان بالا است که حتی هیأتهای رژیم ساخته نیز جرأت سوء استفاده از مراسم عزاداری به نفع آخوندهای دینفروش را پیدا نکردند .
۵- نصب شعارهای حاوی جملات ضد ظلم برگرفته از حماسه عاشورا را در مغازه ها و مراکز عمومی ممنوع کرده بودند. چرا که رژیم می داند مردم با این شعارها به ظلم و ستم رژیم آخوندی اشاره میکنند. شماری از مغازه داران صرفاً به خاطر نصب این گونه شعارها به ارگانهای سرکوب رژیم احضار شده و آنها را موظف به برداشتن این شعارها کردند.
۶- در تهران و بسیاری از شهرها در پوشش توزیع آب و شربت برای عزاداران، کیوسکهایی را توسط بسیجیان و لباس شخصی ها در خیابانهای مختلف دایر کردند تا تحرکات عزاداران را کنترل کنند.
۷- در بسیاری از شهرها از جمله همدان سران رژیم با راه اندازی «همایش بسیجیان» در ایام تاسوعا و عاشورا در صدد بود جمعیت سوگوار را به عنوان استقبال مردم از مزدوران بسیجی جا بزند. به همین خاطر محل تجمع هیأتهای عزادار را زیر عنوان «میعادگاه تجمع بسیجیان» اعلام کردند. اما در این شهرها مردم از شرکت در مراسم سوگواری حکومتی سر باز زدند و رژیم را رسوا کردند. تبلیغات رژیم آخوندی در مورد جنگ افروزی اش در غزه نیز با بی اعتنایی و نفرت مردم رو به رو شد.
۸- در اردبیل ، ارگانهای سرکوب دستجات عزادار محلات مختلف شهر را برای اجرای مراسم متمرکز با شعارها و پلاکاردهای رژیم تحت فشار گذاشتند. مردم با عدم شرکت در این مراسم نفرت خود از رژیم و مراسم ریایی اش را ابراز کردند.
۹- در ایلام و مرند مردم برای ابراز انزجار از رژیم آخوندها و جلوگیری از سوء استفاده های تبلیغاتی اش از شرکت در مراسم عزاداری هدایت شده توسط رژیم که عمده شرکت کنندگانش بسیجیان و لباس شخصی های رژیم بودند، خودداری کردند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۱۳آذر۱۳۹۱ (۳دسامبر۲۰۱۲)