مقاومت ایران در روز ۳۰تیرماه (۲۰ژوییه) اعلام کرد اظهارات مارتین کوبلر، نماینده ویژه دبیرکل، در شورای امنیت علیه ساکنان اشرف، همراه با قدردانی از صبر و انعطاف مالکی، راهگشای سومین قتل عام ساکنان به دست نیروهای عراقی است.
۱۰ روز بعد، در روز سه شنبه ۱۰مرداد (۳۱ژوییه) فالح فیاض، مشاور امنیت ملی مالکی، ساکنان اشرف را به توسل به زور و حمله و کشتار تهدید کرد.
وی گفت: مهلت بستن کمپ اشرف امروز به پایان میرسد و از امروز عراق حق دارد هر تصمیمی در حق آنان اتخاذ کند و به مسئولیتهای قانونی و مشروع خود برای تحکیم حاکمیت عراق قیام خواهد نمود. رویتر به نقل از فیاض نوشت: «عراق می گوید به زور گروه ایرانی مخالف را اخراج خواهد کرد».
همزمان مارتین کوبلر در سخنانی که رسانه های عراقی و تلویزیون عربی زبان رژیم به نام الفرات پخش کردند، گفت: «ارزیابی ما از کمپ الحریه این است که معیارهای انسانی برای ساکنانی که در آن زندگی می کنند که تعداد آنها ۲۰۰۰نفر می باشد، قابل قبول است و برای ۱۲۰۰ساکنان باقی مانده در کمپ اشرف نیز قابل قبول است. من از ساکنان کمپ اشرف می خواهم که وسایل شخصی خودشان را برای بازرسی و سپس جابهجایی منتقل کنند و باید حاکمیت عراق و قانون عراق توسط هر کسی که بر خاک عراق زندگی می کند، محترم شمرده شود». در چنین شرایطی اظهارات و اطلاعیه های رسمی آقای کوبلر که عراق از به کارگیری خشونت منع میکند، هیچ مساله یی حل نمیکند.
حقیقت اینست که اظهارات مارتین کوبلر در شورای امنیت در روز ۲۹تیر (۱۹ژوییه) و سندی را که تحت عنوان نقشه مسیر در روز ۳مرداد (۲۴ژوییه) منتشر نمود و اظهارات روز سه شنبه (۱۰مرداد) او چراغ سبز و مشوق دولت عراق در حمله به ساکنان و قتل عام آنان است و او در هر تعدی و تعرضی که به ساکنان اشرف و لیبرتی صورت بگیرد، به طور کامل مسئول است.
مقاومت ایران همچنین دولت آمریکا را بر اساس قوانین بین المللی و مبتنی بر توافق دو جانبه تک تک ساکنان اشرف با دولت آمریکا و پذیرش حفاظت آنان در قبال خلع سلاح مسئول حفاظت ساکنان اشرف و لیبرتی میداند و از رئیس جمهور و وزیر خارجه آمریکا میخواهد به مسئولیتهای خود قیام نموده از وقوع یک فاجعه انسانی جدید جلوگیری کنند.
از فوریه۲۰۱۲ دوسوم ساکنان اشرف (۲۰۰۰نفر) در پنج گروه بدون تأمین حداقلهای انسانی و در حالیکه زیرساختهای لیبرتی بهشدت ناکافی است و استانداردهای انساندوستانه و حقوق بشری در آن به طور مستمر نقض میشود، به لیبرتی رفتند. هر بار کوبلر و دولت عراق برآورده کردن نیازمندیهای انسانی را به گروه بعد موکول کردند. به این ترتیب پس از انتقال ۲۰۰۰نفر که از سوی ساکنان فراتر از حسن نیت بوده است، دیگر هرگونه ضرب الاجل و حمله و تهدید تنها نیت شوم دولت عراق و بازی آقای کوبلر در میز رژیم ایران و دولت عراق را برملا میکند.
نمایندگان ساکنان در ملاقات ۵مرداد (۲۶ژوییه) یک طرح مشخص عملی برای محقق کردن هشت مورد نیازمندیهای انسانی در اختیار آقای کوبلر گذاشتند و تاکید کردند که ستون ششم تنها پس از بر آورده شدن این نیازمندیها به لیبرتی خواهند رفت. این نیازمندیها عبارتند از: وصل لیبرتی به آب شهر یا پمپاژ آب از رودخانه مجاور کمپ، انتقال ۶ژنراتور ۱/۵ مگاواتی، فروش اموال منقول و غیر منقول، حداقلهای سازندگی بویژه امکانات ضروری برای معلولان و بیماران، انتقال ۶ ماشین خدماتی، ۶ بنگال معلولان، ۵ لیفتراک و ۵۰ خودروی مسافری.
بر اساس این طرح ساکنان اعلام آمادگی کردند هشت مورد فوق را با هزینه و انرژی خودشان و با به کار گرفتن مقاطعه کاران عراقی، ظرف یک ماه از روزی که دولت عراق موافقت کند، به اجرا در آورده و پس از آن گروه ششم به لیبرتی منتقل شود. اما دولت عراق که در زمینه اشرف دستوراتش را به طور کامل از رژیم تهران می گیرد، از اجرای این طرح ساده و عملی جلوگیری مینماید و برای کشتار سوم برنامه ریزی میکند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۱۰مرداد۱۳۹۱ (۳۱ژوییه ۲۰۱۲)