بر خلاف توافقهای پیشین با یونامی و دولت عراق برای انتقال ۲۵ کامیون وسایل و نیازمندیهای باقیمانده ۸۰۰نفر از ساکنان اشرف که در گروههای چهارم و پنجم در ۲۸فروردین و ۱۵ اردیبهشت از اشرف به لیبرتی رفتند، روز سهشنبه ۳۰خرداد (۱۹ژوئن) نیز، دولت عراق از آوردن کامیون و انتقال وسایل آنها خودداری کرد.
طبق توافق در حضور ناظران ملل متحد این کار باید حداکثر تا روز ۱۷ اردیبهشت انجام می شد که چندین بار بهطور عمد و با کارشکنی بسیار به تعویق افتاد.
در روز ۲۴خرداد یونامی اطلاع داد که یک گروه کاری برای گفتگو در این باره و همچنین در مورد اموال ضبط شده در دو کانتینر (به ارزش حدود ۱۲۰هزار دلار) ، انتقال کولرها به لیبرتی و فروش اموال به اشرف می آیند. نمایندگان اشرف از این امر استقبال کردند اما متعاقباً یونامی اطلاع داد که به دلیل وضعیت امنیتی آمدن به اشرف در روز ۲۷خرداد امکانپذیر نیست و به بعد موکول می شود.
سپس آقای مارتین کوبلر درگزارش مانیتورینگ سازمان ملل به ضمیمه نامه ۲۵خرداد خود اطلاع داد:
«دولت عراق ۲۵ کامیون برای بارگیری اقلام باقیمانده از گروههای چهارم و پنجم در روز ۳۰خرداد تأمین می کند. نمایندگان ساکنان بار زدن در این روز را پذیرفتند». همچنین « دولت عراق اجازه میدهد که در همین روز ۳۰۰ کولر با باقیمانده وسایل شخصی به لیبرتی منتقل شود. نمایندگان ساکنان بار زدن در این روز را پذیرفتند».
این موضوع با ذکر همین تاریخ مورد تأیید سفیر دانیل فیرید هم قرار گرفته بود.
اما روز سه شنبه ۳۰خرداد، کامیونها به اشرف نیامدند و یکبار دیگر این وعده نیز، مانند بسیاری دیگر از تعهدات دولت عراق و نامه های مارتین کوبلر، انجام نشد.
این رویکرد نمونه دیگریست که واقعیت امر و ماهیت جنجالهای تبلیغاتی پیرامون مقصر جلوه دادن ساکنان اشرف و تأخیر در انتقال به لیبرتی را برملا میکند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران، در بیانیه دیروز خود خاطرنشان کرد، مشکل اصلی در عدم اجرای تعهدات و توافقات وعده های میان تهی است.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۳۰ خرداد ۱۳۹۱ (۱۹ژوئن۲۰۱۲)