در سومین روز استقرار گروهی از ساکنان اشرف در لیبرتی، پیش از پیش روشن می شود که برخلاف اطلاعیه ۳۱ژانویه یونامی و نماینده ویژه دبیر کل و گزارش سرهم بندی شده یک شلتر اکسپرت در ۳۰ژانویه، این کمپ از استانداردهای بین المللی انساندوستانه فاصله زیادی دارد و تردیدی نیست که انتقال ساکنان به این کمپ نقض آشکار قانون انساندوستانه بین المللی و قانون حقوق بشر بین المللی بوده است.
۱- کمبود آب و خرابی شبکه آبرسانی بهشدت آزار دهنده است. نیاز معمول آب ساکنان روزانه ۱۲۰هزار لیتر است. با توجه به کثیفی بیش از اندازه و آلودگی مشمئزه کننده بنگالها و سرویسهای بهداشتی، ساکنان در روزهای اول نیاز به آب بیشتری دارند. اما آنها با زحمات زیاد تنها می توانند چند ده هزار لیتر آب با تانکر وارد کمپ کنند. بهنحوی که برای بسیاری از نیازمندیهای بهداشتی مجبورند از آب بطری استفاده کنند.
۲- نیمی از کمپ فاقد برق است. ظرفیت دو ژنراتور موجود بسیار کمتر از میزان برق مورد نیاز است. در کنار سالن غذاخوری یک ژنراتور دیگر وجود دارد که نیروهای عراقی از تحویل آن به ساکنان خودداری می کنند. قبل از این لیبرتی به شبکه برق سراسری وصل بوده و یک ترانس ۱۱هزار کیلوواتی داشته است که پس از تحویل کمپ از نیروهای آمریکایی به عراق، بهسرقت برده شده است.
۳- وضعیت بهداشتی کمپ خطرناک است. در سبتیک نیروهای پلیس در محوطه ساکنان باز می شود و محیط را بهشدت آلوده کرده است بهنحوی که سلامتی ساکنان به طور جدی تهدید میشود.
۴- سپتیک ساکنان می بایست روزانه چند بار تخلیه شود تا از آلودگی جلوگیری شود. اما نیروهای عراقی میگویند سیستم تخلیه این سبتیکها امریکایی است و آنها وسیله تخلیه سبتیکها را ندارند.
۵- بیشتر سرویسهای بهداشتی خراب و غیرقابل استفاده است و بسیاری از آنها آب ندارد یا سیستم لوله کشی آن از دور خارج شده است.
۶- محوطه استقرار ساکنان برخلاف آنچه در عکسهای یونامی نشان داده می شد، به هیچوجه از حداقلهای اولیه برخوردار نیست .
مقاومت ایران از مسئولان ذیربط میخواهد تا توضیح دهند چرا گزارشها و عکسهای ارائه شده از سوی یونامی با واقعیت امر این اندازه اختلاف داشته است؟ مسئول آن چه کسی است و این گزارشهای غلط چه اهدافی را دنبال می کرده است؟ برخی از عکسهای تأسیسات و محوطه لیبرتی ضمیمه است.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
اول اسفند ۱۳۹۰(۲۰ فوریه ۲۰۱۲)