در روز یکشنبه، ۶ بهمن، موسی سهرابی یك جوان ورزشكار در زندان مركزی بندرعباس زیر شكنجه دژخیمان جان سپرد.
شكنجه گران به خاطر تن ندادن این زندانی به فشارهای آنها، از او كینه زیادی داشتند. رژیم آخوندی برای پنهان كردن جنایت، علت مرگ را خودكشی اعلام كرد.
در روز 15دیماه نیز شهاب فرزان، یک جوان 31ساله، فارغ التحصیل رشته فیزیك دانشگاه اصفهان، بعد از تحمل هشت ماه حبس، به نحو مشكوكی جان داد. به گفته شاهدان، زندانبانان شهاب را صبح با خود بردند و وقتی او به بند بازگردانده شد، آثار شكنجه بر صورت و دستانش مشهود بود و تعادل نداشت و قبل از آنکه کسی بتواند كمكش كند، بر زمین افتاد و جان سپرد.
قتل زیر شكنجه و سربه نیست كردن زندانیان به وسیله داروهای سمی یكی از روشهای شناخته شده رژیم برای حذف فیزیكی زندانیان است. ستار بهشتی كه در روز 9آبان91 بازداشت شد، تنها چهار روز بعد از دستگیری بر اثر شكنجه های وحشیانه در زندان اوین، به شهادت رسید. امیر موسایی، در زندان برازجان، علیرضا شه بخش در زندان زاهدان، افشین اسانلو، فعال كارگری، در زندان گوهردشت، علی مرعشی در زندان اهواز از دیگر زندانیانی هستند كه در سال میلادی2013 بر اثر شكنجه جان خود را ازدست دادند.
اعدامهای دستجمعی و خودسرانه، استمرار شكنجه های وحشیانه و به قتل رساندن زندانیان زیر شكنجه ضرورت ارجاع پرونده نقض حقوق بشر در ایران به شورای امنیت را بیش از پیش ضروری میكند. بی عملی در مقابل چرخه شكنجه و اعدام و جنایت در ایران، تنها مشوق این رژیم برای شكنجه و اعدام بیشتر است.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
10بهمن1392 (30ژانویه2014)