روز شنبه 18مرداد (9اوت) در یك جنایت تكاندهنده یك مادر به همراه پسرش و سه زندانی دیگر در زندان مركزی زاهدان اعدام شدند.
عثمان دَه مَرده، 20ساله، كه به همراه مادرش اعدام شد، به هنگام دستگیری تنها 17سال داشت. سه زندانی دیگر رسولبخش دلشادی ۲۸ ساله، علی بشام نارویی ۳۲ ساله، کامران بامری، ۳۵ساله نام داشتند.
این پنج زندانی روز جمعه به همراه یك زندانی دیگر بنام حسین میشكار به سلولهای انفرادی بند قرنطینه منتقل شدند. دژخیمان در آخرین لحظه پس از انداختن طناب دار بر گردن حسین میشكار از اعدام وی خودداری كردند. در رژیم آخوندی این یك شكنجه روانی معمول است كه زندانیان محكوم به اعدام را بارها برای اجرای حكم اعدام به پای چوبه دار می برند و پس از مشاهده جان دادن دیگر محكومان به اعدام، به سلول برگردانده میشوند.
اعدام مادر و پسر با هم نمونه یی از فجایعی است كه طی 35 سال گذشته توسط جانیان حاكم بر ایران به طور مستمر بر مردم ایران روا داشته می شود. سكوت در مقابل این وحشیگریها به بهانه مذاكرات اتمی چیزی جز یاری رساندن به ماشین سركوب مردم ایران نیست. تنها طی شش روز اخیر، كه مصادف با اولین سالگرد روی كار آمدن آخوند روحانی است، 36نفر اعدام شده اند كه 10مورد از آنها در ملأعام بوده است.
خانم رجوی روز گذشته بار دیگر جامعه جهانی را به احاله پرونده نقض حقوق بشر توسط فاشیسم مذهبی حاكم بر ایران به شورای امنیت ملل متحد فراخواند و تأكید كرد قرار گرفتن سران رژیم آخوندی در مقابل عدالت خواست برحق عموم مردم ایران است.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
19مرداد 1393 (10 اوت 2014)