فراخوان به آمریكا و ملل متحد برای محكومیت این درخواست و اقدام فوری برای حفاظت ساكنان لیبرتی.
روز سه شنبه 13 خرداد 1393 (3ژوئن)، دو روز بعد از اعدام مجاهد خلق غلامرضا خسروی، مرضیه افخم، سخنگوی وزارت خارجه رژیم آخوندی، بار دیگر گفت: «ما همواره از دولت عراق خواستهایم كه اعضای سازمان مجاهدین را به ایران تحویل دهند.
این موضوع در عین حال از طریق مراجع بینالمللی هم دنبال میشود تا زمینه اعاده و استرداد آنها به ایران فراهم شود ... در وزارت امور خارجه با همكاری نهادهای مسئول این موضوع دنبال میشود».
این سخنگو همچنین در ارتباط با اعدام غلامرضا خسروی گفت: «این فرد بهجهت عضویت در گروههای تروریستی و مشارکت در اقدام تروریستی و کشتن افراد بیگناه مجازات شده است». او فراموش كرده بود كه حتی دادسرای آخوندها در اطلاعیه رسمی اش اتهامهای وارده به غلامرضا را «تلاش مؤثر برای پیشبرد اهداف سازمان مجاهدین»، اطلاع رسانی به «رسانه های مرتبط با سازمان مجاهدین» و «ارائه كمك مالی» و وصل «برخی افراد به تشكیلات» اعلام كرده بود.
در خواستهای مكرر رئیس قضاییه، وزیر دادگستری و وزارتخارجه رژیم آخوندی برای استرداد پناهندگانی كه مشمول «حفاظت بین المللی» هستند، قبل از هر چیز بیانگر وحشت فزاینده رژیم از خشم و نارضایتی فراگیر اجتماعی و توانمندی و جایگاه مقاومت سازمانیافتة مردم ایران در سطح داخلی و بین المللی است.
صادق لاریجانی، رئیس قوه قضاییه رژیم، در روز 28 اردیبهشت در ملاقات با رئیس شورای عالی قضایی عراق و همچنین آخوند پورمحمدی، وزیر دادگستری رژیم، از مسئولان قتل عام 30هزار زندانی سیاسی، در اسفند ماه 92، از وزیر دادگستری عراق خواستار استرداد مجاهدین شده بودند. رژیمی كه از پنج سال پیش تا كنون، در حملات متعدد زمینی و موشكی به اشرف و لیبرتی به كمك حكومت دست نشانده اش در عراق، 116 تن را به شهادت رسانده، 1375 تن را مجروح كرده و 7 نفر شامل شش زن را به گروگان گرفته است. علاوه بر این20 نفر را هم در اثر محاصره پزشكی زجركش كرده است.
كمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد در روز 16 اردیبهشت در بیانیه خود تصریح كرد: «كمیسر عالی پناهندگان ملل متحد، بار دیگر بر این تأكید می كند كه ساكنان كمپ لیبرتی مشمول حفاظت علیه اخراج یا بازگشت اجباری به هر محلی هستند كه زندگی یا آزادی آنها را به خطر اندازد. یادداشت تفاهم بین دولت عراق و ملل متحد به صراحت برخورداری ساكنان از اصل نان رفولمان (عدم انتقال و اخراج و بازگشت اجباری) را به رسمیت می شناسد».
درخواست استرداد پناهندگان ایرانی توسط رژیمی كه 120 هزار زندانی سیاسی را اعدام كرده و به خاطر نقض وحشتناك حقوق بشر 60 بار در سازمان ملل محكوم شده است و 30 هزار زندانی سیاسی را در سال 1367 صرفاً به خاطر وفاداری به مجاهدین قتل عام كرده است، تنها خشم و انزجار عمومی را بر می انگیزد.
مقاومت ایران دولت آمریكا و ملل متحد را كه بارها و به صورت مكتوب نسبت به امنیت و سلامت ساكنان لیبرتی متعهد شدهاند به محكومیت قاطع این درخواستها و اقدام فوری و مؤثر در حفاظت از ساكنان لیبرتی فرا می خواند. سكوت و بیعملی در مقابل این اظهارات، رژیم و دست نشاندگانش در عراق را در اقدامات غیر قانونی و ضد انسانی شان تشجیع میكند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
14 خرداد1393 (4ژوئن 2014)